برگی حکم داشتم 

                       و دیگر هر چه بود ضعیف بود و پایین

بازی شروع شد!!

حاکم او بود و من محکوم

همه ی برگهایم رفتند و سر برگی بیش نماند

برگی از جنس وفا رو کرد و من بالاتر آمدم

بازی در دست من افتاد

عشق،آمدم با حکم عشوه و ناز،برید

                 و حکم آمد از جنس چشم سیاهش

زندگی

        حکم پایین من بودم

                                     باختم

!!حرف های دل من!!

چه باید کرد،چه عاشق باشیم،چه صادق،چه سارق،دنیا محل گذر است.

باید روزی از این دیار پر کشید و به دیاری نا آشنا سفر کرد.دیاری که شاید

در آن جایی برای قلب های ترک خورده ی من و تو باشد که مدت هاست

بر روی دل مانده و گرد و خاک،بی وفایی سر و رویش را پوشانده است.

و دیگر حتی نیمه ی شکسته اش هم قابل دیدن نیست یادمان باشد دنیا

بی وفاست،پس بیایید تا زمانیکه با هم هستیم قدر یکدیگر را بدانیم زیرا

ممکن است،فردایی باشد اما ما نباشیم.

خدایا

     اگر بنده ی گناهکار بودم تو را بنده بسیار است

                         ولی اگر تو مدارا نکنی مرا خدایی کجاست........

 نداند به جز ذات پروردگار

                              که فردا چه بازی کند روزگار!